آن کـو نکـرده بـر دل و جـانـش اثـر حسین "علیه السّلام"

بـاید به حـال خــویش بگـرید نه بـر حسین "علیه السّلام"

ای وای ما که هر چه روایش نبود و نیست

راندیـم بر زبـان که شـود خون جگر حسین "علیه السّلام"

بس قصّه ها ز سوز عطش گوش ما شنید

گویـا نداشـت غیر عطـش غم دگـر حسین "علیه السّلام"

آلام قلــب فـاطمـه "سلام الله علیها" بـا گـریه رفتنــی اسـت ؟؟؟

محتـاج اشک چشم که باشد مگر حسین ؟ "علیه السّلام"

ترسیــده ایم از آتــش دوزخ کـه کــرده ایم

از زعــم خـود بــرای عــذابش سپر حسین"علیه السّلام"

تا دل گنـاهکـار و خطـا پیشه هست و رذل

کی می کند به این دل خاطی نظر حسین "علیه السّلام"

هر کو دلــش به عشق حسین از قضا تپید

او را کشیــد از ســر الـفــت بـه بـر حسین"علیه السّلام"

ای دل بـه انتـظـــار حسیـنــی دگــر نمــان

ترســم دهنــد منتظــرانــش بـه زر حسین "علیه السّلام"

آدیـنــه دیــده بـســت و حبیــب آرزو نمــود

هــرگــز بــه کــربــلا ننـمــایــد گـذر حسین "علیه السّلام"

گفتــم بیــابـم ســوره ای بــا نــام زیبایت حسین (علیه السّلام)

جــان را کنــد هــر آیــه اش نادیده بینایت حسین (علیه السّلام)

وقتی که معنــا می شوی در زندگــانی دم به دم

در مصحفـی کـامل چـرا خـالی بود جـایت حسین (علیه السّلام)

روشــن نمــودی سینــه ای تــاریک را بـا آتشــت

نــورت تــلألــؤ می کنــد در طــور سینایت حسین (علیه السّلام)

سیــراب گفتــم می کنی لیکــن نمودی تشنه تر

ایــن تشنــه را بـا قطــره ای از آب دریایت حسین (علیه السّلام)

قُــم را شنــیــدی ایّهـــا المدّثّــــر از جــا خـاستی *

قـرآن تجلّی یــافت در خورشیــد سیمایت حسین (علیه السّلام)

دیــدم که یاسینــش ندارد حا که گــردد یا حسین (علیه السّلام)

ســر داده ای تـا دل کند این گـونه پیدایت حسین (علیه السّلام)

هــر آیــه ای خوانــدم حسینی در درونــش یـافتم

بیخود نباشد کاین حبیبت گشته شیدایت حسین (علیه السّلام)